چند روز پیش حوالی ظهر داشتم تو خیابون آزادی به سمت دانشگاه میرفتم. اعصابم هم به خاطر بعضی مسائل کاملا خورد و خمیر بود. مدرسه ها گویا تعطیل شده بود و دانش آموزها داشتن میرفتن خونه هاشون. همینطوری که داشتم با خودم حرف میزدم یه عده دختر دبیرستانی از پشت شروع کردن که: "آقا! زیپت بازه!"  اولش محل نذاشتم، اما مگه اینا دس وردار بودن؟ دوباره گفتن:"آقا! زیپت بازه!" بازم محل نذاشتم. بار سوم که گفتن:"آقا! زیپت بازه!"   دیگه طاقتم تموم شد.  دستم رو بردم سمت زیپ شلوارم و با زور تمام کشیدم و با صدای بلند  به دخترا گفتم:" می بینین؟ باز نیس! من موندم شماها چطوری از اون پشت زیپ جلوی منو می بینین؟!!!" ناگهان یکیشون با قیافه ی بهت زده گفت:" آقا! زیپ کیف روی دوشت بازه!"

نتیجه ی اخلاقی: "هیچ وقت زیپتون رو پیش دخترا باز نذارین! (البته زیپ کیفتونو!)

مسابقه: به کسی که بهترین نقاشی را از قیافه ی من در آن لحظه بکشد یک شلوار بدون زیپ اهدا می گردد.